جراحی کم‌تهاجمی ستون فقرات (MIS)؛ کاهش آسیب به بافت‌های اطراف ستون فقرات

جراحی کم‌تهاجمی ستون فقرات یا MIS – Minimally Invasive Spine Surgery مجموعه‌ای از تکنیک‌هایی است که هدف آن‌ها ایجاد دسترسی مناسب به ستون فقرات با آسیب کمتر به بافت‌های اطراف نسبت به برخی روش‌های باز است.

پیشرفت ابزارهای جراحی، سیستم‌های تصویربرداری و تکنیک‌های آندوسکوپیک باعث شده است امکان استفاده از روش‌های کم‌تهاجمی در تعدادی از بیماری‌های ستون فقرات فراهم شود.

هدف جراحی کم‌تهاجمی چیست؟

هدف اصلی MIS صرفاً ایجاد یک برش کوچک نیست.

هدف این است که جراح بتواند مشکل اصلی بیمار را درمان کند و در عین حال تا حد امکان آسیب غیرضروری به عضلات و سایر بافت‌های اطراف را کاهش دهد.

چه بیماری‌هایی ممکن است با MIS درمان شوند؟

بسته به تکنیک مورد استفاده و شرایط بیمار، روش‌های کم‌تهاجمی ممکن است در درمان برخی از مشکلات زیر کاربرد داشته باشند:

• بعضی انواع فتق دیسک
• برخی موارد تنگی کانال نخاعی
• بعضی مشکلات ستون فقرات که نیازمند تثبیت هستند
• برخی ضایعاتی که امکان دسترسی کم‌تهاجمی به آن‌ها وجود دارد

مزایای احتمالی جراحی کم‌تهاجمی

در بیمار مناسب، روش‌های MIS می‌توانند با مزایایی مانند:

• برش جراحی کوچک‌تر
• آسیب کمتر به عضلات در برخی تکنیک‌ها
• کاهش درد پس از عمل در بعضی بیماران
• کاهش مدت بستری در شرایط مناسب
• بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره در برخی بیماران

همراه باشند.

آیا جراحی کم‌تهاجمی همیشه بهتر است؟

نه.

این یکی از مهم‌ترین نکات درباره MIS است.

کم‌تهاجمی بودن به‌تنهایی معیار انتخاب جراحی نیست.

اگر یک بیماری به روشی نیاز داشته باشد که از نظر فنی با جراحی باز بهتر و ایمن‌تر درمان شود، نباید صرفاً به دلیل کوچک‌تر بودن برش، روش کم‌تهاجمی انتخاب شود.

ارتباط MIS با جراحی آندوسکوپی

جراحی آندوسکوپی یکی از تکنیک‌هایی است که می‌تواند در گروه روش‌های کم‌تهاجمی قرار بگیرد.

در این روش‌ها، ابزارهای تصویربرداری و جراحی از طریق مسیرهای کوچک وارد می‌شوند و جراح با مشاهده مستقیم محل مورد نظر، اقدام درمانی را انجام می‌دهد.

TF-PLED و IL-PLED نیز در همین خانواده تکنیک‌های دسترسی کم‌تهاجمی و آندوسکوپیک ستون فقرات قرار می‌گیرند.

اهمیت انتخاب جراح

جراحی کم‌تهاجمی نیازمند شناخت دقیق آناتومی و تسلط بر تکنیک مورد استفاده است.

همچنین باید قبل از عمل مشخص شود که آیا بیمار واقعاً کاندید مناسب این روش است یا خیر.