خونریزی مغزی یا سکته مغزی هموراژیک، یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده است که نیازمند مداخله فوری پزشکی می‌باشد. تشخیص اینکه آیا جراحی بهترین روش درمانی است یا خیر، بر عهده جراح مغز و اعصاب است و به عواملی نظیر سن، سلامت کلی بیمار و محل خونریزی بستگی دارد.
خونریزی مغزی چیست؟
خونریزی خودبه‌خودی مغز دلیل بروز ۱۰ تا ۱۵ درصد از انواع سکته‌های مغزی است. این عارضه می‌تواند باعث ناتوانی یا خطرات جدی برای بیمار شود. خوشبختانه با پیشرفت علم جراحی مغز، امروزه این وضعیت توسط جراحان متخصص به‌خوبی مدیریت می‌شود.
نحوه جراحی خونریزی مغزی
در حین عمل جراحی، هدف اصلی پزشک کاهش فشار داخل جمجمه است. جراح با تخلیه خون تجمع‌یافته (هماتوم) و ترمیم رگ‌های خونی آسیب‌دیده، از آسیب بیشتر به بافت مغز جلوگیری می‌کند.
روش‌های اصلی جراحی:
- کرانیوتومی (جراحی باز): برداشتن بخشی از جمجمه برای دسترسی مستقیم، تخلیه هماتوم‌های بزرگ و ترمیم رگ‌های پاره شده.
- آسپیراسیون ساده: ایجاد سوراخ کوچک در جمجمه و تخلیه هماتوم از طریق کاتتر (روش کم‌تهاجمی).
- جراحی آندوسکوپی مغز: استفاده از آندوسکوپ (دوربین کوچک) برای تخلیه دقیق هماتوم با کمترین آسیب به بافت‌های اطراف.
نکته تخصصی: انتخاب نوع جراحی (باز یا کم‌تهاجمی) بر اساس محل خونریزی و شدت آسیب‌دیدگی توسط دکتر میرزامحمدی تعیین می‌شود تا بهترین نتیجه با کمترین عوارض حاصل گردد.
مدت زمان عمل و ریکاوری
مدت زمان جراحی بسته به پیچیدگی عارضه و تجهیزات مورد نیاز متفاوت است و ممکن است گاهی تا بیش از ۱۲ ساعت زمان ببرد. پس از جراحی، بیمار در بخش ریکاوری تحت کنترل متخصص بیهوشی قرار می‌گیرد تا علائم حیاتی تثبیت شود.
عوارض احتمالی و مراقبت‌ها
از آنجا که مغز مسئول کنترل تمام عملکردهای بدن است، اختلال در این ناحیه ممکن است با عوارضی مانند اختلال در تکلم، حرکت یا حافظه همراه باشد. مراقبت‌های بعد از عمل برای پیشگیری از عفونت، نکروز بافت یا خونریزی مجدد حیاتی هستند.
گاهی پس از برطرف شدن خطر اولیه، بیمار برای بازگشت به زندگی عادی نیازمند درمان‌های تکمیلی مانند فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی خواهد بود.
